|
|
Over ons > Onze regio informatie > Spanje > Lanzarote
Algemeen
De Canarische Eilanden (Spaans: Islas Canarias) liggen in de Atlantische Oceaan ten westen van Afrika, op dezelfde hoogte als Marokko. De archipel bestaat uit zeven bewoonde hoofdeilanden en zes kleinere eilanden. De hoofdeilanden zijn Tenerife, Fuerteventura, Gran Canaria, Lanzarote, La Palma, La Gomera, en El Hierro. Vier kleine rotsachtige eilandjes zijn: La Graciosa, Montaña Clara, Alegranza en Los Lobos.
De Canarische Eilanden zijn geografisch gezien een deel van Afrika, maar politiek gezien behoren ze sinds de 15e eeuw tot Spanje. De eilandengroep bestaat uit twee provincies, onder de naam: Autonome Regio van de Canarische Eilanden.
Het vulkanische eiland Lanzarote, ook wel de ‘zwarte parel van de Canarische Eilanden’ genoemd, is het op drie na grootste eiland van de ‘Islas Canarias’. Lanzarote is 58 km lang en maximaal 20 kilometer breed en heeft een totale oppervlakte van ongeveer 752 km2. Alleen Tenerife (2053 km2), Fuerteventura (1731 km2) en Gran Canaria (1532 km2) zijn groter. Lanzarote ligt 115 kilometer ten westen van de Marokkaanse kust en is het meest oostelijke eiland van de archipel. Tot Lanzarote behoren ook de eilanden La Graciosa (opp. 28 km2), Roque del Oeste, Rogue del Este, Alegranza (opp. 10 km2) en Montaña Clara, samen Las Isletas of Chinjo-archipel genoemd. Samen met deze eilandjes is de oppervlakte van Lanzarote 794 km2. La Graciosa is het enige bewoonde eiland van deze eilandengroep en ligt maar 50 meter verwijderd van Lanzarote. Lanzarote is samen met Fuerteventura het oudste eiland van de archipel en ontstond zo’n 20 miljoen jaar geleden, toen de continentale platen van Afrika en Amerika uiteendreven. De eilanden ontstonden door de enorme hoeveelheden basaltmagma die door de breuklijnen naar boven kwamen.
Het landschap van Lanzarote is gevormd door vulkaanuitbarstingen. De laatste grote erupties vonden plaats tussen 1730 en 1756 in het gebied van de Montañas de Fuego of de ‘Vuurbergen’ en lieten daar het grootste lavaveld van de wereld achter (174 km2). Onder de dunne aardkorst is het zeer warm: tien centimeter onder de grond is het 140°C, zes meter onder de oppervlakte is het al ca. 400°C. Deze temperaturen worden gehaald bij Islote de Hilario, de heetste plek van het eiland. Het heuvelachtige landschap van Lanzarote bestaat hierdoor uit lava en er zijn ruim honderd kraters en ca. driehonderd vulkaankegels te vinden. Lanzarote heeft geen hoge bergen, de hoogste top is de Peñas del Chache (671 m) die in het noordelijk gelegen rotsmassief Riscos de Famara ligt. Andere hoge toppen zijn de Monte Corona (609 m) in het noorden, de Hacha Grande (561 m) en de Atalaya Femés (607 m) in het zuiden en de Montañas del Fuego (510 m) in het westen. In het westen ligt een kaal maanlandschap, het Nationaal Park Timanfaya. De gestolde lavatongen zijn keihard en er is nauwelijks begroeiing mogelijk. Vóór 1730 lagen hier tien dorpen in het vruchtbaarste gebied van het eiland. Door de zes jaar durende uitbarstingen werden de dorpen begraven onder een lavalaag van 10 meter dikte. In het noorden is het lavadek wat verweerd en daardoor is landbouw mogelijk. De rest van het eiland is bedekt met tot fijnkorrelig poeder verweerd lava. De stranden van Lanzarote liggen bijna allemaal aan de vlakkere zuidoostkust. De beste stranden zijn Playa Bastián, Playa Blanca, Playa de Famara (windsurfen!), Playas de Papagayo, Playa de la Cuchara en Playa de los Pocillos. De Playa de las Conchas op het eilandje La Graciosa wordt als het mooiste van de Canarische Eilanden beschouwd. De Playa Lambra op hetzelfde eiland is bedekt met miljoenen schelpen. La Graciosa bestaat uit een duinlandschap en enkele vulkanen, waaronder de Argujas Grandes (266 m). De hoogste vulkaan op Alegranza is de Alegranze (289 m). Montaña Clara is feitelijk niet meer dan een hoge vulkaankegel (256 m). Bijzonder zijn de grotten die zijn ontstaan bij de uitbarsting van de Monte Corona 5000 jaar geleden. De Cueva de los Verdes maakt deel uit van een 7,5 kilometer lang stelsel van grotten en tunnels, waarvan een gedeelte zelfs 50 meter onder de zeespiegel ligt. Ook de Jameos del Agua, die verbonden is met de Cueva de los Verdes, is een door het vulkanisme gevormd grottenstelsel. In het grottenstelsel bevindt zich een klein meertje, gevuld met zeewater. Bijna de helft van het landschap is beschermd natuurgebied en in 1993 werd Lanzarote als eerste eiland ter wereld in zijn geheel door de UNESCO uitgeroepen tot biosfeerreservaat.
Klimaat
Door het gebrek aan hoge bergen heeft Lanzarote een droog, mild woestijnklimaat met maar weinig klimatologische verschillen tussen het noordoosten en het zuidwesten. De bijnaam ‘eiland van de eeuwige lente’ is dan ook niet slecht gekozen. Het milde klimaat is te danken aan de noordoostpassaat. Deze vochtige passaatwind voert wolken mee op een hoogte tussen 600 en 1700 meter die blijven hangen tegen de hogere bergen van de andere Canarische Eilanden. Daardoor valt er op Lanzarote nauwelijks neerslag, maar ca. 200 mm per jaar. De meeste neerslag valt in de wintermaanden december tot februari. Wolken en wind temperen echter wel de temperatuur, en bovendien werkt de Canarische Stroom ook matigend op de temperaturen. Het kan ’s zomers wel drukkend warm zijn en ’s winter kan het door de passaatwind flink afkoelen. De gemiddelde temperatuur ligt tussen 21°C in januari en 29°C in augustus. De temperatuur van het zeewater ligt tussen de 18°C en 22°C. Lanzarote heeft enkele tientallen keren per jaar last van een hete, droge Saharawind.
Bevolking
Op alle Canarische eilanden samen wonen ca. 1,5 miljoen mensen. Lanzarote telt ongeveer 80.000 inwoners, van wie ongeveer de helft in de hoofdstad Arrecife woont. Over de oorspronkelijke bewoners van Lanzarote is nog steeds weinig bekend. De oorspronkelijke bewoners, door de eilandbewoners Majo’s genoemd, kwamen vanaf de 3e eeuw v.Chr. uit Noord-Afrika en stamden af van de daar levende Berbervolken. Waarom en hoe ze daar kwamen is niet duidelijk. Toen de eerste Portugezen arriveerden leefden er ca. duizend Majo’s op Lanzarote. De oorspronkelijke bewoners van de Lanzarote, de Guanchen, vermengden zich aan het einde van de 15e eeuw met de Spaanse veroveraars.
Planten en dieren
De begroeiing op Lanzarote bestaat hoofdzakelijk uit cactussen en de Canarische palm. Met name in het beschutte gebied rond Haría, in het noorden van het land, is veel groen te vinden, met onder andere duizenden dadelpalmen. Het noorden van Lanzarote is trouwens toch al het meest interessant voor de plantenliefhebber. Hier komen een aantal zeldzame soorten voor, zoals vlooienkruid. Dit kruid groeit voornamelijk op de steile kliffen van Riscos del Famara. Enkele planten die alleen op de Canarische eilanden voorkomen zijn slangenkruid, retama (brem) en tabaiba (koning-jubawolfsmelk). De lavavlakten worden bedekt met honderden soorten korstmos. De cardón (kandelaberwolfsmelk) is de bekendste euforbia. Van de ‘drago’ of drakenbloedboom, behorend tot de lelieachtigen, komen op Lanzarote nog maar enkele exemplaren voor. Het zuiden van het eiland is verreweg het droogste deel van Lanzarote, waarin zich alleen wat boksdoornstruiken en wolfsmelkplanten staande kunnen houden. Op het kleine eilandje Los Lobos in de zeestraat La Bocaina groeien talrijke inheemse plantensoorten, zoals de passiebloem, die op de meeste andere eilanden van de Canarische archipel nauwelijks meer voorkomt.
Er komen maar een paar diersoorten voor op Lanzarote. Behalve verwilderde huisdieren en duiven zijn er alleen wat spaarzame roof- en zeevogels. Op het land leeft de geelvink, een voorvader van de onze kanarie. Enkele tientallen jaren geleden werd er nog een spitsmuissoort ontdekt en de witte zeekrabbetjes van Jameos del Agua, grotten in het noorden van Lanzarote, komen verder nergens meer voor. De vele dromedarissen op het eiland zijn geen oorspronkelijke dieren, maar meegevoerd door de eerste Europeanen die het eiland bezochten. Tegenwoordig worden ze hoofdzakelijk voor het toerisme gebruikt. Duizenden geiten lopen min of meer vrij over het eiland heen en zorgen voor een kaalslag die de schaarse vegetatie veel schade aandoet.
Toerisme
Sinds de jaren zestig is Lanzarote massaal ontdekt door de toeristen. In 1966 waren er op heel Lanzarote in totaal 140 bedden voor toeristen, inmiddels zijn dat er ca. 60.000. Zeker driekwart van de eilandbewoners leeft van de 1,5 miljoen toeristen die jaarlijks hun vakantie vieren op Lanzarote. Een groot gedeelte van de toeristen komt uit Duitsland en Groot-Brittannië. In 2003 werd Lanzarote door 7.177 Nederlandse toeristen bezocht. Aan de zuidoostkust liggen verschillende vakantiecentra als Puerto del Carmen, Mácher, Tias en San Bartolomé. Tegenwoordig moet 90% van het drinkwater uit zee worden gewonnen. Ontziltingsfabrieken zorgen voor drinkwater, dat naar de verste uithoeken van het eiland wordt getransporteerd. Tientallen windturbines produceren eenderde van de stroom die voor de ontziltingsfabrieken nodig is. Om toeristengetto’s als op Gran Canaria en Tenerife te voorkomen, mochten er lange tijd geen gebouwen worden neergezet die hoger waren dan vier verdiepingen. Alleen de hoofdstad Arrecife heeft nu wat hoogbouw. Om het karakteristieke landschap van het eiland zo min mogelijk aan te tasten, wordt het massatoerisme bovendien beperkt tot een aantal aangewezen gebieden. Op de zwarte lavastranden van de westkust liggen kleine, groenige steentjes van olivijn, een halfedelsteen.
Taal
De Canarische bevolking spreekt Castilliaans Spaans ((Castellano), de officiële taal van Spanje. Het enige verschil is dat de uitspraak wat anders is en ze hebben een enigszins zangerig Caribisch accent. Er zijn nog enkele Guanche-woorden in gebruik, onder andere ‘guagua’ voor bus en ‘papa’ voor aardappel.
Het Castellano (Castiliaans) is de officiële staatstaal sinds ca. 1250. In het buitenland wordt het Castellano eigenlijk altijd "Spaans" genoemd. Het Castellano is een Romaanse taal met veel afleidingen uit het Latijn, maar ook uit veel andere talen. Het Spaans bevat ca. 100 woorden die o.a. door de Visigoten naar het schiereiland zijn gebracht. Tijdens de overheersing van de Moren zijn er ongeveer 4000 woorden in de Spaanse taal ingebracht. Verder zijn er veel woorden aan het Frans en het Italiaans en meer recent aan het Engels ontleend.
Zie ook:
Vakantiehuis Portugal Vakantiehuis Algarve Vakantiehuis Italië Vakantiehuis Toscane Vakantiehuis Spanje Vakantiehuis Costa del Sol Vakantiehuis Marbella Vakantiehuis Costa Blanca Vakantiehuis Lanzarote Vakantiehuis Fuerteventura Vakantiehuis Mallorca Vakantiehuis Menorca Vakantiehuis Cyprus Vakantiehuis Oostenrijk Vakantiehuis Aruba Vakantiehuis Barbados Vakantiehuis Antigua Vakantievilla Portugal Vakantievilla Algarve Vakantievilla Italië Vakantievilla Toscane Vakantievilla Spanje Vakantievilla Costa del Sol Vakantievilla Marbella Vakantievilla Costa Blanca Vakantievilla Lanzarote Vakantievilla Fuerteventura Vakantievilla Mallorca Vakantievilla Menorca Vakantievilla Cyprus Vakantieappartement Oostenrijk Vakantievilla Aruba Vakantievilla Barbados Vakantievilla Antigua Vakantiewoning Portugal Vakantiewoning Algarve Vakantiewoning Italië Vakantiewoning Toscane Vakantiewoning Spanje Vakantiewoning Costa del Sol Vakantiewoning Marbella Vakantiewoning Costa Blanca Vakantiewoning Lanzarote Vakantiewoning Fuerteventura Vakantiewoning Mallorca Vakantiewoning Menorca Vakantiewoning Cyprus Vakantiewoning Oostenrijk Vakantiewoning Aruba Vakantiewoning Barbados Vakantiewoning Antigua Luxe Vakantie Vakantiehuis Vakantiehuis huren Vakantiewoning Vakantiewoning huren Vakantievilla Vakantievilla huren Villa huren
|
|
|
|
|
|